Lost'un siir dünyasi

Hazan Yaprakları
Yine batıyor güneş,
Nemli gözlerinin elasında.
Gökkuşağı gibi bakışların,
Batıyor Akdeniz'in ufkunda.

Eylül sarısı saçların,
Hazan yaprakları gibi,
Eser kalmadı,
Hazeran gülünden.
Renk verir akşam güneşi,
Bir zeytin ağacının başucundan.
Çatlak dudaklarına nar çiçeği,
Yüreğime gül kurusu hüzün düşer.

Gülüşün yüreğimi ısıtsın,
Bir dal kalmadı tutunacak,
Sevdadan başka.
Soğudu gülü tutan ellerim.



06.09.2006/Adana
 
Murat Akcan

Dün boyadım gözlerimi siyaha
Yas düşmüş saksıda çiçekler solgun
Umut kalmamış yollarda
Çıplak ayaklı çocuklar burunlarını çekiyor
İçten kanayan yaraları el sallıyor mutluluğa
Bir ana sevgi dilenmekte merhamete
Göğüslerinden yarını sunmakta yavrusuna

Dün boyadım gözlerimi siyaha
Kara kara babalar gördüm
Aş bitmiş ocak tütmez gönüllerde
Sırtları kambur
Taşınmaz yükler omuzlarda
Saklamış ekmeği midesinde
Eli boş gözleri yaşlı...

Dün boyadım gözlerimi siyaha
Çıktım gökyüzüne
Seyrettim alemi
Zamana olta atmış insanlar gördüm
Sıra sıra dizilmiş kurşun sıkmakta ömürlerine
Boşluk içinde sortiler atmaktalar deryaya
Yüzme bilmeden balık olmaya
Hoşgörüsüz insan olmaya çalışmaktalar...

Dün boyadım gözlerimi siyaha
Yarınlar gördüm kara çarşaflar içinde
Gelecek gördüm uzun sakallarda asılı
Simgeleşmiş, saçları içinde saklı bayraklar gördüm
Her şeyi kendince yorumlayan alimler,
masasında hesap makinesi olan hocalar gördüm...

Dün boyadım gözlerimi siyaha
Geçtim aynanın karşısına kendimi gördüm
utandım
kapadım gözlerimi...


alıntıdır...

Kaderde senden ayrı düşmek te varmış
Doğrusu bunu hiç düşünmemiştim..
Seni tanımadan
Hele seni böyle deli divane sevmeden
Yalnızlık güzeldir diyordum
Al başını, kaç bu şehirden
Ufukta bir çizgi gibi gördüğün dağlara
Rüzgarın iyot kokularını taşıdığı denizlere git
Git gidebildiğin yere git diyordum
Oysa ki, senden kaçılmazmış
Yokluğuna bir gün bile dayanılmazmış.
Bilmiyordum.
Yine de dayanmağa çalışıyorum işte
Bir kır çiçeği koparıyorum gözlerine benzeyen
Geçen bulutlara sesleniyorum ellerin diye
Rüzgar güzel bir koku getirmişse
Saçlarını okşayıp gelmiştir diyerek avunuyorum
Yaşamak seninle bir başka zamanı
Bir başka zamanda seni yaşamak
Her şeyden önce sen
Elbette sen
Mutlaka sen
İster uzaklarda ol
İster yanı başımda dur
Sen ol yeter ki bu zaman içinde
Ben olmasam da olur
Seni bir yumağa sarıyorum yıllardır
Bitmiyorsun
Çaresizliğim gün gibi aşikar
Su olup çeşmelerden akan güzelliğin
İnceliğin ışık yüzüme vuran
Sen güneş kadar sıcak
Tabiat kadar gerçek
Sen bahçelerde çiçekler açtıran
Sudan, havadan, güneşten yüce varlık
Sen, o tek sevgi içimde
Sen görebildiğim tek aydınlık
Bir nefeste benim için al
Havasızlıktan öldürme beni
Bulutlara, yıldızlara benim için de bak
Susadım diyorsam
Bir yudum su içmelisin
Ben yorulduysam sen uyumalısın
Ellerim sevilmek istiyor
Saçlarım okşanmak istiyor
Dudaklarım öpülmek istiyor
Anlamalısın.
Ağaçların yeşili kalmadı
Gökyüzünün mavisi yok
Bu dağlar o dağlar değil
Rüzgarında kekik kokusu yok
Kim bu çaresiz adam
Bu kan çanağı gözler kimin
Kaç gecedir uykusu yok
Gündüzü yok
Gecesi yok
Yok
Yok
Anladım
Sensiz yaşanmaz bu dünyada
İmkanı yok.

Ümit Yaşar Oğuzcan