Lost'un siir dünyasi

Dün boyadım gözlerimi siyaha
Yas düşmüş saksıda çiçekler solgun
Umut kalmamış yollarda
Çıplak ayaklı çocuklar burunlarını çekiyor
İçten kanayan yaraları el sallıyor mutluluğa
Bir ana sevgi dilenmekte merhamete
Göğüslerinden yarını sunmakta yavrusuna

Dün boyadım gözlerimi siyaha
Kara kara babalar gördüm
Aş bitmiş ocak tütmez gönüllerde
Sırtları kambur
Taşınmaz yükler omuzlarda
Saklamış ekmeği midesinde
Eli boş gözleri yaşlı...

Dün boyadım gözlerimi siyaha
Çıktım gökyüzüne
Seyrettim alemi
Zamana olta atmış insanlar gördüm
Sıra sıra dizilmiş kurşun sıkmakta ömürlerine
Boşluk içinde sortiler atmaktalar deryaya
Yüzme bilmeden balık olmaya
Hoşgörüsüz insan olmaya çalışmaktalar...

Dün boyadım gözlerimi siyaha
Yarınlar gördüm kara çarşaflar içinde
Gelecek gördüm uzun sakallarda asılı
Simgeleşmiş, saçları içinde saklı bayraklar gördüm
Her şeyi kendince yorumlayan alimler,
masasında hesap makinesi olan hocalar gördüm...

Dün boyadım gözlerimi siyaha
Geçtim aynanın karşısına kendimi gördüm
utandım
kapadım gözlerimi...


alıntıdır...

vefasiz

seviyorsun sonunu düsünmeden
iyi ve kötüyu unutuyorsun
tek onun adini tasiyorsun
seve seve bitiyorsun
hep hatasinda affetiyorsun

sevdini kaybetmek istemiyorsun
bütün yaptiklarini görmek istemiyorsun
birde bakmissin
o seni unutmus
o seni sevmiyormus
o seni düsünmüyormus bile

aci o kadar büyük oluyor ki
hayatin anlamini görüyorsun
aglayip aglayip süzülüyorsun
toprak olup ölüyorsun

o da bir kus gibi ucuyor gidiyormus
sevgiyi bir kabus olarak görüyorsun
ve gercek hayata dönüyorsun

siir sahibi: AVCI ZEHRA

yabancı

Duramadık sözümüzde
Yabancı olduk.
Ayrıldık sonunda
Yabancı olduk.
Mutlulu ararken
Hep acı bulduk.
Bundan böyle senin
Adın YABANCI


Madem yaşanan
bu aşk sence şahane.
Bu aşkata kavuşmak
bence efsane.
Yetti artık gülüm
bunca bahane.
Bundan böyle senin
Adın YABANCI.

siir sahibi:HAKAN